เรื่องจะให้เชื่ออะไรง่ายๆ และดื้อดันทุรังหละก็ติดอันดับ ถ้าเหตุผล you ไม่พอก็ฝันไปเถอะ มักจะชอบศึกษาและมีความเชื่อมั่นในตัวเองสูง อะไรฉันถูกหมด สมาชิกในบ้านไม่มีใครกล้าเถียงเพราะกลัวโดนให้พรร่ายยาวเป็นชั่วโมงหรือไม่ก็ถ้าหลบทันก็โชคดีไปเพราะอะไรใกล้มือเป็นลอยไปหา สามีกลัวจนอยู่ไม่ค่อยจะติดบ้าน หลังจากคลอดลูกคนที่ 3 ตกเลือดแทบตาย และก็กลายเป็นคนโมโหร้ายเป็น 3 เท่า เสร็จจากทํางานกลับบ้านสามีก็ทําอาหารไว้เรียบร้อย อ้อ! สามีเกษียณก่อนอายุ และเค้าก็จากฉันไปเมื่อปี 1999 ความเศร้าเพราะสูญเสียคนที่เรารัก ก็ใช้เหล้า เที่ยวกลางคืน สูบบุหรี่ม้วนต่อม้วน เพื่อนที่ดีๆก็คอยเตือน แต่ด้วยความดื้อและรั้นนั่นแหละทําให้ต้องเดินทางผิดๆ มีอยู่วันเกิดอยากดูละครไทยซึ่งตอนนั้นออกอากาศทาง Thai Goble nettverk ฉันก็เปิดโทรทัศน์และก็กดหาช่องที่จะดูนั่นแหละคะ วันนั้นเกิดอะไรขึ้นฉันกดหาช่องนั้นอยู่ตั้งนานก็ไม่เจอ เริ่มเกิดนํ้าโหแล้วนะ สักพักจูนไปจูนมาก็มาพบพระรูปหนึ่ง ฉันอยู่ต่างประเทศมานานหลายปีแล้วก็เพิ่งจะพระมาเห็นพระเทศน์ในโทรทัศน์ ก็ลองๆนั่งฟังท่านเทศน์ ในใจก็คิดว่าพระรูปนี้ทําไมพูดเพราะมาก เสียงก็นุ่มนวลแถมมีคําว่า "จ้ะ" ซึ่งในชีวิตฉันนั้นไม่เคยได้ฟังที่ไหนมาก่อน ท่านเทศน์ฉันฟังและก็เข้าใจง่ายมากคะ แปลกไม่รู้สึกเบื่อ ฉันตั้งโปร์แกมส์ช่อง DMC ไว้ในวันนั้นเพราะกลัวลืมแล้วจะหาไม่เจอ ช่วงนั้นคิดมากป่วยทางใจและร่างกายด้วยต้องไปรักษาที่สถานที่บําบัดทางใจกับจิตแพทย์ เหล้าบุหรี่ยังไม่เลิกแต่เลิกเที่ยวกลางคืน พอตั้งแต่ฟังคําสอนของท่าน มาทราบว่าท่านมีฉายาว่า "หลวงพ่อธัมมชโย" และท่านเป็นเจ้าอาวาส "วัดพระธรรมกาย" ตอนเด็กๆคุณพ่อคุณแม่พาไปวัดหลวงปู่ศรีมหาวีโร ไปนั่งสมาธิ ท่อง "พุทโธ" ก็ทําให้ฉันมีพื้นฐานเรื่องสมาธิอยู่บ้างคะ พอมาฝึกนั่งสมาธิท่อง "สัมมา อรหัง" และท่านให้นึกถึงดวงแก้ว ฉันทําไม่ถนัด ก็ปล่อยใจว่างๆ แปลกใจฉันนิ่ง สงบ สบาย ไม่มีปวดหรือเมื่อย ฉันได้ฟังและได้เรียนรู้เรื่องราว กฏแห่งกรรม เรื่องนรก สวรรค์ จากหลวงพ่อ ชีวิตหลังความตาย ซึ่งเรื่องราวเหล่านี้ฉันไม่เคยรู้อย่างลึกซึ้งเช่นนี้มาก่อน รู้แต่ว่า ทําดีได้ดื ทําชั่วได้ชั่ว เรื่องการทําบุญ การอธิฐาน การถือศีล 5 ศีล 8 ฉันไม่รู้เลยว่าศีลนั้นสําคัญต่อชีวิตอย่างไร การทําทานแต่ก่อน เอาเงินใส่ซอง ก็ได้แต่ยกมือท่วมหัวแล้วพูดแค่ "สาธุ" เป็นเสร็จแล้วการทําบุญ การใส่บาตรที่เมืองนอกสมัยนั้นไม่มีเลย วัดศูนย์สาขาก็ยังไม่มี มีแต่วัดพุทธซึ่งอยู่ที่เมืองหลวงไกลจากบ้านฉันมากๆคะ ต้องนั่งเครื่องไปค่าตั๋วก็แพงคะ สมัยนั้นพระก็มีแค่รูป สองรูปคะ
พอมาพบหลวงพ่อฉันเลิกทั่งเหล้าและบุหรี่โดยอัตโนมัติและโรคซึมเศร้าบวกขี้โมโหก็หายไป ความใจเย็นและมีสติ คิดก่อนพูดและทํา ซึ่งต่างกันกับแต่ก่อน ทําแล้วค่อยคิด พูดแล้วค่อยคิด ผลเสียก็ตามมาเสมอ ลูกๆและเพื่อนๆเห็นการเปลี่ยนแปลงของฉัน จากคนที่พูดกระโชกโฮ้กฮาก มาเป็นพูดเพราะขึ้น อารมณ์เย็นลง "ลูกๆบอกคะ" วันพระก็ถือศีล 8 วันธรรมดาก็ศีล 5 หลวงพ่อสอนวิธีสวดมนต์ วิธีทําบุญแล้วต้องอธิฐาน แผ่เมตตา ฯลฯ
จากคนพันธุ์ดื้อรั้นขี้โมโห กลายมาเป็นคนพันธุ์เชื่อฟังและปฏิบัติตาม เพราะมีคุณครูที่ดี คอยขัดเกลานิสัยหยาบๆกระด้างออกไปจากใจ ชอบทําบุญ ทําทาน เพราะบุญคือเบื้องหลังของสุขและความสําเร็จ ศีลก็ไม่ให้ขาด 5 ข้อครบบริสุทธิ์ ที่ขาดไม่ได้ก็คือต้องนั่งสมาธิทุกวัน วันไหนนั่งที่พื้นไม่ได้เพราะปวดหัวเข่าก็นั่งบนโซฟา เอาความสบายเป็นหลักในการปฏิบัติธรรม ถ้าฝืนจะไม่เกิดผลดีเลยสําหรับคนที่ป่วยทางร่างกายคะ
